Jak Działa System Blog

Dzisiejsze media i edukacja odznaczają się skrajną nienawiścią dla Związku Radzieckiego. Ta nienawiść pojawiła się już w dniu rozpoczęcia rewolucji październikowej i w krajach zachodnich trwa non stop (oprócz krótkiej przerwy, kiedy Związek Radziecki stał się niewygodnym sojusznikiem w wojnie z Trzecią Rzeszą).

Czy nienawidzą Związku Radzieckiego za zbrodnie przeciwko ludzkości? A tymczasem czy zwracamy uwagę na to, że w Belgii nadal stoja pomniki Leopolda II, rzeźnika Kongo? Czy większość Europejskich polityków nie popiera obecnie i jawnie największego lud0bójstwa obecnej epoki?
Czy nienawidzą Związku Radzieckiego za gułagi? A czy w czasach, w których istniały gułagi, w krajach zachodnich również nie istniały brutalne obozy pracy przymusowej? Czy w USA dziś rutynowo w więzieniach nie znajduje się porównywalny odsetek populacji, co w ZSRR kiedy więźniów gułagów było najwięcej podczas całej ich historii?
Czy nienawidzą Związku Radzieckiego za brak demokracji? A czy przypadkiem w USA ponad 60% populacji nie popiera publicznej służby zdrowia, co jest zwalczane przez cały establishment polityczny i medialny? Czy populacja Europy demokratycznie wybrała sobie deindustrializację prowadzącą do wyniszczania całych społeczności poprzez utratę miejsc pracy, czy wybrali sobie podniesienie wieku emerytalnego zamiast obniżenia go na podstawie ekspancji technologii i produkcji?

Cóż, powodów, by nienawidzić ZSRR jest niemało - lecz oczywiste jest, że stosującte same standardy wobec ZSRR, a mocarstw kapitalistycznych, powinniśmy nienawidzić je jeszcze bardziej. Dlaczego więc stosuje się tak różne standardy w ocenie tych państw?

Otóż Związek Radziecki jako jedno z pierwszysch państw na świecie na świecie zapewnił całej populacji urlopy macierzyńskie, rozległą sieć żłobków, przedszkoli i placy zabaw, gwarancję miejsca zamieszkania, zapewniał najlepsze ubezpieczenia społeczne ze wszystkich krajów przed drugą wojną światową, zlikwidował bezrobocie, zapewnił płatne urlopy, powszechną i darmową edukację, ośmiogodzinny dzień pracy, niższy wiek emerytalny niż dziś, oraz udowodnił, że można prowadzić uprzemysłowione państwo bez pomocy kapitalistów.

To wszystko zostało dokonane w rozpaczliwie zacofanym kraju. Tutaj dochodzimy do sedna sprawy. Związek Radziecki udowodnił, że brak takich udogodnień dla pracowników nie miał swoich przyczyn w niewystarczającym rozwoju gospodarczym, w niewystarczającym rozwoju technologicznym, w naturze ludzkiej, w boskim planie itp. - udowodnił, że przyczyny są polityczne i że robotnicy rozwiniętych krajów mogą domagać sie takich zmian.

Jeżeli chcecie uzmysłowić sobie, jak wielki był wpływ tych zmian na świat kapitalistyczny - wyobraźcie sobie, że w jakimś potwornie zacofanym kraju - np. w Indiach albo w Nigerii - odbyła sie rewolucja socjalistyczna i kraj w przeciągu kilku lat zapewnił wszystkim pracownikom 6 godzinny dzień roboczy, calkowicie darmową edukację i opiekę zdrowotną, gwarancję zatrudnienia (co umożliwia branie udziału w demokracji w miejscu pracy bez zagrożenia utraty źródła utrzymania), wiek emerytalny 55 lat, itp., przy jednoczesnym wzroście PKB rzędu 10% rocznie. Cały swiat stanąłby na głowie. Kapitaliści nie mogliby już znaleć wymówek na to, dlaczego podobne zmiany nie zostaną przeprowadzone w ich krajach, skoro biedne kraje udowodniły, że jest to możliwe. Kapitaliści próbowaliby więc zdemonizować te rewolucyjne kraje – mówiliby, że tych udogodnień wcale nie ma, że to tylko zagrywka propagandowa; a gdy nie byliby już w stanie zakrzywiać prawdy w ten sposób, mówiliby, że te udogodnienia populacja musiała przypałacić NAJSROŻSZĄ DYKTATURĄ JAKĄ TYLKO MOŻNA SOBIE WYOBRAZIĆ. Takie kraje, gdyby utrzymały się wystarczająco długo, podobnie jak Związek Radziecki, wywarłyby na krajach kapitalistycznych presję, która zmusiłaby je do przeprowadzenia podobnych reform kosztem kapitalistów, lub do spotkania się z rewolucją proletariacką w pierwszym świecie.

Związek Radziecki upadł, lecz pozostawił po sobie pewne artefakty. Spójrzmy np. na mozaiki, które załączyłem poniżej. Ukazują logikę Związku Radzieckiego. Insipirowane tradycyjnymi mozaikami nie przedstawiają wielkich władców, królów, zdobywców, nie przedstawiają scen religijnych i religijnych postaci. Nie są też reklamami towarów ani odniesieniami do prywatnie posiadanych dzieł popkultury. Przedstawiają anonimowych robotników i robotnice, te bezimienne masy, których codzienny trud umożliwia nam wszystkim wygodne życie, cieszenie się owocami epoki przemysłowej, które budują caly nasz świat. Przedstawiają naukowców rozwijających technologie, które poprawią życia wszystkich. Te mozaiki wyglądają dzisiaj jak pozostałości bardziej zaawansowanej, bardziej racjonalnej cywilizacji na wyższym stopniu rozwoju.

Związek Radziecki pozostawił po sobie te pozostałości, które codziennie inspirują setki tysiecy ludzi, które reprezentują zarówno dawno minioną przeszłość, jak i przyszłość, która czeka na ludzkość, jeżeli ta zrzuci z siebie jarzmo kapitalizmu. Te pozostałości kapitaliści próbują usuwać jak tylko potrafią, lecz nie są w stanie usunąć ich w całości, tak samo jak nie są w stanie usunąć tych pozytywnych wpływów, jakie Związek Radziecki zapewnił ludzkości. I za to właśnie tak nienawidzą Związkek Radziecki.

DLACZEGO ŚWIAT KAPITALISTYCZNY TAK NIENAWIDZI ZWIĄZKU RADZIECKIEGO ORAZ POZOSTAŁOŚCI BARDZIEJ ZAAWAN

SKĄD BIERZE SIĘ TA NIENAWIŚĆ?